در هر مرحله اي از زندگي كمابيش دو راهي هست. انتخاب يكي از آنها هميشه سخت و دشواره. ممكنه با هر انتخابي مسير ما كوتاه تر و يا طولاني تر بشه. ولي امان از انتخاب بين دو راهي مغز و دل . آدمو مي كشه.ساناماري دارا كوفتي

آدم ها آرام آرام پیر نمی شوندآدم ها در یک لحظهبا یک تلفنبا یک جملهبا یک نگاهبا یک اتفاقبا یک نیامدن.با یک دیر رسیدنبا یک بايد برومو با يك تمام كنيمپير مي شوندآدم را لحظه ها پیر نمی کنندآدم را آدم ها پیر می کنند. دلاوگا دريسو مورن كاستا

یک وقتهايی بايد موسیقیای را که دوست داریبا صداي بلند در خانه پخش كنيچای دم کنی آنوقت دو تا چای بریزیو بگذاری روی میز و در غيابِ دیگری حرف بزنیهی حرف بزنی با کسی کهآن سوی میز ننشسته است.آنتونین دوورژاک

میان جنگلِ ستارهها پی تو گشتهامستارهای نگفت کزین سرای بیکسی،کسی صدات میکند؟!هنوز دیر نیستهنوز صبر من به قامتِ بلندِ آرزوستعزیز همزبان، تو در کدام کهکشان نشستهای؟هوشنگ ابتهاج - هفتم آبان 98 - كُلن آلمان

زندگي مي كنم حتي اگر بهترين هايم را از دست بدهم. چون اين زندگي است كه بهترين هاي ديگري برايم مي سازد ارنستو چه گوارا

به نظر مـن هر انسان عاقلى، مـى داند كه زنـدگى زيباست و و بايد شاد بود. اما نمى دانم چرا فقط احـمق ها شاد هستند؟ اورهان پاموک

اونايي كه خودكشي مي كنن آدماي ضعيف و احمقي نيستن فقط از ميان دو تا جهنم ، جهنم اونوري رو انتخاب مي كنن آل پاچينو

این شهر شهر قصه های مادر بزرگ نیست که زیبا و آرام باشد. آسمانش را هرگز آبی ندیده ام. من از اینجا خواهم رفت و فرقی هم نمی کند که فانوسی داشته باشم یا نه. کسی که می گریزد از گم شدن نمی ترسد. ساناماري دارا كوفتي

مشکلترین كار این است که مجبور باشی از جایت بلند شوی، بدون این که جایی برای رفتن داشته باشي. كاناپه قرمز / ميشل لبر

چند روز پیش توي دسته کلیدهام یه کلید کوچکی توجهم رو به خودش جلب کرد. خیلی فکر کردم تا یادم اومد کلیدِ کجاست. کلیدِ پشت بوم اداره مون بود. جالب این که اداره ي ما سال هاست از اون ساختمون رفته. و جالب

ما انسان های شگفتی هستیم.وقتی به دست فروش فقیری می رسیم که جنس خود را به نصف قیمت می فروشد،با کلی چانه زدن او را شکست می دهیم و اجناسش را به قیمت ناچیز می خریم. بعد به یه کافی شاپ لوکس می رویم و یک فنجان قهوه را ده برابر قیمت می خوریم و انعامی اضافه نیز روی میز می گذاریم شادمانیم که فقیران را فقیر ت...

سکوت کن؛ فرقی نمی کند از روی رضایت باشد یا دلخوری؛ این مردم از سکوت کمتر داستان می سازند.

ساعتی که خواب است دو بار در روز زمان را درست نشان می دهد و سالی که سپری می شود همیشه یک بار از تاریخ و ساعت و لحظهی مرگ ما میگذرد. مثلا اگر قرار است کسی در سوم آوریل 2028 ساعت 14:13:20 بدود حیات بگ

اوني كه بيشتر مي گفت "نمي دونم" بيشتر مي دونست اوني كه "قويتر" بود، كمتر زور مي گفت اوني كه راحت تر مي گفت "اشتباه كردم" اعتماد به نفسش بالاتر بود اوني صداش آروم تر بود، حرفاش با نفوذتر بود اوني كه ب

هیچ انسانی بدون شب بخیر ، تا صبح بیدار نمانده . اما گاهی انسانها ، به یاد یک شب بخیر ، سالها بیداری میکشند

یه روزی میاد که بعدش دیگه مهم نیست فردایی در کار هست یا نه؟ اون روز یا خیلی خوشبختی یا خیلی بدبخت آل پاچینو

ما همیشه مردمي منتظر بوده ايم بهار نیامده فریادش را می زنیم خرداد نشده تقاضای تابستان حالا هم منتظر پاییزیم

خاطرات ما چقدر شگفت انگيزند گاهي می خندیم به روزهای که گریه می کردیم، گاهي گریه می کنیم به روزهای که می خندیدیم.